Ja

13 komentarzy Poziom: 0 | Kategoria: Aaaby... Nieuporządkowane @ 30 września 2005 o 00:32:52. | trackback

Spojrzałam dziś w lustro i się zdziwiłam. Zobaczyłam kobietę. Siebie. Kobietę. Dojrzałą. Dorosłą. Odważną. Samodzielną.

Jak wiele się zmieniło w ostatnich miesiącach. Jak ogromną przemianę przeszłam. Jak wiele myśli zmieniłam. Jak wiele nawyków zmieniłam. Jak wiele lęków przepracowałam. Jak wiele rozmów za mną. Jak wiele pracy w to włożyłam. To wiem tylko ja i kilka najbliższych mi osób.

Nie jestem już tą małą wylęknioną dziewczynką. Nie jestem już Słoniulem, choć może to brzmiało słodko.

Jestem kobietą. Sobą. Kobietą. Dojrzałą. Dorosłą. Odważną. Samodzielną.

I tak niech zostanie.

Komentarze do notki “Ja”

  1. Krystek  30 września 2005 o 01:05:05

    Czyli transformacja

  2. Ja-Joanna  30 września 2005 o 01:07:07

    Tak, transformacja. Transformers jestem ;)
    To długi proces bardzo. Trwa od dwóch lat mniej więcej. I na pewno się jeszcze nie skończył. Wręcz przeciwnie: to dopiero początek. Ale jaki!

  3. Krystek  30 września 2005 o 01:10:16

    Jak mówi porzekadło: koniec jest zawsze początkiem czegoś nowego... (ale mi się na filozofowanie zebrało...)

  4. Ja-Joanna  30 września 2005 o 01:12:34

    A mi na pisanie... Od godziny nic, tylko notki i komentarze dodaję. (napisałam sporo na ukrytym poziomie, dlatego może nie widać ;)

  5. olaf  30 września 2005 o 01:12:41

    Słoniul? Acha... dopiero teraz coś skojarzyłem.

  6. Ja-Joanna  30 września 2005 o 01:13:40

    Co skojarzyłeś?

  7. Krystek  30 września 2005 o 01:15:14

    Pewnie, że ja-joanna i sloniul to jedna i ta sama osoba :)

  8. Ja-Joanna  30 września 2005 o 01:18:26

    :) Tak też podejrzewam, ale wiesz, nigdy nie wiadomo. Może znamy się skądś. Może... historii można by dużo wymyślić.

    A mój najbliższy przyjaciel stąd, Niemiec, ma na imię Olaf. Zawsze sobie myślę, jak widzę, że olaf zjawia się tutaj, że to "mój" Olaf. Ale on nie potrafi niestety słowa po polsku.

  9. smk  30 września 2005 o 01:53:19

    Hmm... To jakiś okres taki?
    Ja się w ciągu ostatniego roku tak zmieniłem, że tamtego mnie bym nie poznał, jakbym na niego wpadł na ulicy...

  10. Ja-Joanna  30 września 2005 o 01:56:41

    Ja siebie chyba też nie. Ja rok temu, dwa lata temu. Ja bym się z wyglądu nie poznała, a co dopiero z wnętrza! :D

  11. Jajcus  30 września 2005 o 10:35:57

    To trochę brzmi jak odcięcie się od przeszłości „grubą kreską”. Raczej nie jestem zwolennikiem takiego podejścia. Lepsza ewolucja od rewolucji, a w przeszłości zawsze jest też dużo dobrego, od czego nie warto się odcinać. Poza tym, co kolwiek człowiek w swoim życiu zmienia, cały czas jest tym samym człowiekiem. Może pod wieloma względami lepszym (pod innymi zapewne gorszym), ale tym samym.

  12. Ja-Joanna  30 września 2005 o 11:14:51

    Nie, nie odcinam sie od przeszlosci. U mnie jest to stanowczo ewolucja. Bardzo gleboka.

  13. kasiek  30 września 2005 o 15:01:54

    Rozumiem co czujesz... ja też się niesamowicie zmieniałam. Ha, może nie z wyglądu lecz z tego co jest w środku. Sama sę sobie dziwię i zupełnie nie wiem skąd wzięłam na to siły :)Ale teraz jestem naprawdę szcześliwa, mimo że czeka starsznie dużo zajęć związanych z maturką
    pozdrawiam

Zostaw odpowiedź

Archiwum

Meta